Z utworów górnego paleozoiku zbudowana jest także Kornwalia. W osadach tych dominują wapieni, piaskowce i margle.
Na wschód od pasa warstw górnego paleozoiku ciągną się utwory mezozoiczne, które występują na całej Nizinie Angielskiej i w południowej Anglii. Występują tam jurajskie wapienie i glinki, triasowe piaskowce i zlepieńce i kredowe piaski, glinki i kreda. Spośród osadów kenozoicznych w większej ilości występują tylko eoceńskie gliny i żwiry oraz jeziorne piaskowce i wapienie. Silne ruchy tektoniczne związane z orogenezą alpejską spowodowały odmłodzenie rzeźby Wielkiej Brytanii. Stare, zdenudowane pasma górskie uległy potrzaskaniu; powstały zręby, zapadliska i rowy tektoniczne. Ruchom tektonicznym towarzyszyła działalność wulkaniczna, m.in. wylewy law bazaltowych na Hebrydach, w Górach Kaledońskich i Irlandii Północnej. W wyniku zlodowaceń plejstoceńskich, które 4-krotnie objęły Wyspy Brytyjskie (maksymalny zasięg zlodowacenia do doliny Tamizy), wykształciła się rzeźba polodowcowa, charakteryzująca się występowaniem żłobów, cyrków i szerokich dolin polodowcowych w górach, moren i sandrów – na obszarach nizinnych.
250px|thumb|Ben Nevis – najwyższy szczyt Wielkiej Brytanii