Andrzej Andegaweński (ur. 30 listopada 1327, zm. 18/19 września 1345) – królewicz węgierski z dynastii Andegawenów, książę Kalabrii od 1333 r., pierwszy mąż królowej Neapolu Joanny I od 1343 r.
Czwarty syn Karola Roberta i Elżbiety Łokietkówny, siostrzeniec Kazimierza Wielkiego. Brat m.in. króla Polski i Węgier Ludwika Wielkiego.
Życiorys Od 1330 r. wobec powstającego sporu o dziedziczenie tronu Neapolu, król Węgier Karol Robert i jego stryj król Neapolu Robert Mądry prowadzili pertraktacje w sprawie małżeństwa łączącego ich potomków. W rozmowy o ewentualnym związku małżeńskim pomiędzy jednym z synów Karola Roberta (Ludwika lub Andrzeja) ze starszą wnuczką i dziedziczką Roberta Mądrego zaangażował się papież Jana XXII; wedle niektórych źródeł to sam papież był inicjatorem tego mariażu. Karol Robert ostatecznie zdecydował, że mężem Joanny zostanie jego środkowy syn, Andrzej. Wobec takiego projektu w Neapolu oczekiwano, że ich przyszły król natychmiast przybędzie do kraju i tam się będzie wychowywał, u boku swej przyszłej żony. Karol Robert udał się z synem do Neapolu i w 1333 r. Andrzej znajdował się już pod pieczą Roberta I Mądrego.