Powróciła do Warszawy w 1919 i wstąpiła do Komunistycznej Partii Robotniczej Polski, tam rozpoczęła działalność w Wydziale Kultury i Oświaty. Od 1921 działała w Stowarzyszeniu Wolnomyślicieli Polskich, gdzie od 1926 do zawieszenia działalności SWP była wiceprzewodniczącą zarządu. Wraz z Januszem Korczakiem organizowała domy dziecka. Dwukrotnie wybrano ją do zarządu warszawskiej Kasy Chorych. W latach 1924–1928 była członkiem Wydziału Kobiecego KPP. W 1927 była delegatem na IV Zjazd partii. Z obawy przed aresztowaniem w 1928 wyemigrowała do Francji. Była członkiem Francuskiej Partii Komunistycznej, działała także w Międzynarodowej Organizacji Pomocy Rewolucjonistom. Od 1934 przebywała w Związku Radzieckim, gdzie pracowała w Komitecie Centralnym MOPR. W 1936 wróciła do Francji i objęła stanowisko redaktora „Dziennika Ludowego” wychodzącego w latach 1936–1938. Uczestniczyła w poufnej paryskiej konferencji KPP w 1937. Zmarła na dławicę piersiową w 1938.