Po południu, kiedy żołnierze oddziału ratunkowego dotarli do wejścia do doliny, ocaleli komandosi 1 kompanii rozpoczęli odwrót. Nie byli w stanie zabrać ze sobą ciężej rannych towarzyszy. Później opowiadali o mudżahedinach, którzy okaleczali i dobijali rannych Rosjan. Poderwany w trybie alarmowym, na helikopterach przybył z Dżalalabadu 154. samodzielny oddział specnazu i batalion desantowo-szturmowy z 66. samodzielnej brygady zmechanizowanej. Kolejny batalion z 66. brygady wyruszył na pomoc z Asadabadu. Mały ćwiczebny wypad niedużego oddziału specnazu w ciągu kilkunastu godzin przekształcił się w operację bojową na szczeblu armijnym z użyciem blisko 2000 żołnierzy wspieranych przez taktyczne lotnictwo. Następnego dnia (22 kwietnia) radziecka odsiecz, tocząc ciężkie walki z mudżahedinami, starała się dotrzeć do wszystkich żołnierzy 1 kompanii, ocalić żywych i ewakuować rannych. W trakcie tych walk stracili oni kolejnych 3 żołnierzy. W dolinie odnajdywali tylko trupy komandosów 1. kompanii, które zbierano przez dwa dni. Wiele z nich identyfikowano po pagonach i rzeczach osobistych.