Tadeusz Zelenay (ur. w Kijowie, zm. 14 października 1961 we Wrocławiu) – polski poeta, prozaik, tłumacz.

Życiorys Urodził się w rodzinie Henryka (zm. 1920), lekarza, i Anieli z Traczewskich (zm. 1967). Po odrodzeniu się państwa polskiego przyjechał w 1925 w jego granice. Rozpoczął naukę w Gimnazjum im. Stanisława Staszica w WarszawieXIV Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Staszica w Warszawie podaje, iż zdał maturę w 1942 w ramach tajnego nauczania.. Debiutował w 1932 wierszami pt. Kino nieme i Wiek nowy opublikowanymi w „Kuźni Młodych”. Od 1933 był w zespole redakcyjnym tego pisma jako kierownik działu poetyckiego. Publikował tu do 1935.

Rok wcześniej ukończył Gimnazjum im. T. Czackiego w Warszawie. Wtedy też rozpoczął służbę wojskową, podczas której ukończył dywizyjny kurs podchorążych rezerwy. W 1935 został zwolniony z wojska na skutek choroby i rozpoczął studia z historii sztuki na Uniwersytecie Warszawskim. Był członkiem Związku Polskiej Młodzieży Demokratycznej „Lewica”. Wiersze publikował m.in. w „Naszym Wyrazie” (1935–1936), „Pionie” (1935), „Dekadzie Akademickiej” (1936–1937), „Kamenie” (1936–1938), „Skamandrze” (1939). W 1937 wydano jego pierwszy tomik wierszy Jesień sentymentalna.