Psychoterapia Gestalt – nurt psychoterapeutyczny oparty na podejściu humanistyczno-doświadczeniowym, który kładzie nacisk na świadomość, odpowiedzialność i kontakt z "tu i teraz". Psychoterapia Gestalt (gestalt od niem. forma, kształt, postać, gestalten – nadawanie kształtu) rozwijała się od lat 40. XX wieku w Stanach Zjednoczonych, czerpiąc z wielu źródeł – od psychoanalizy przez egzystencjalizm, po fenomenologię i dialogiczne koncepcje relacyjne.
Historia Psychoterapia Gestalt wywodzi się z psychologii postaci (Gestalt), nurtu rozwijającego się na przełomie XIX i XX wieku. Jego głównymi przedstawicielami byli Max Wertheimer, Kurt Koffka i Wolfgang Köhler, którzy podkreślali, że ludzka percepcja i doświadczenie nie mogą być redukowane do sumy pojedynczych elementów – zamiast tego należy je postrzegać jako dynamiczne całości. W tamtym czasie dominował strukturalizm, który analizował zjawiska psychologiczne poprzez ich podział na mniejsze części. Psychologia Gestalt przeciwstawiła się temu podejściu, kładąc nacisk na holistyczne postrzeganie rzeczywistości. Za właściwego twórcę psychoterapii Gestalt uznaje się Fritza Perlsa, niemieckiego psychiatrę, psychoanalityka i psychoterapeutę, który czerpał inspirację zarówno z psychoanalizy, jak i z filozofii egzystencjalnej, fenomenologii oraz wschodnich tradycji duchowych (m.in.