Trzecie Oblężenie Calais miało miejsce w początkach roku 1558 w trakcie trwania wojen włoskich. Siły francuskie dowodzone przez księcia de Guise odebrały portowe miasto Calais Anglikom, którzy panowali w nim od roku 1347.
Podłoże Zwycięstwo króla Ludwika XI nad księciem Burgundii (1477) i przyjęcie Pikardii jako ziemi należącej do Korony Francuskiej zakończyło ostatecznie trwanie swoistego status quo w odniesieniu do Calais. Mimo to jednak, przez prawie stulecie, królowie Francji byli bardziej zainteresowani Italią, bogatszą i technologicznie bardziej zaawansowaną od reszty Europy, niż niewielkim portem na północy. Trzykrotnie też na przestrzeni XVI wieku (w latach 1526, 1544 i 1547) Francja zgadzała się na prolongatę angielskiego władania w Pikardii.
Apele papieża Pawła IV z roku 1557 zaowocowały postanowieniami traktatu pokojowego z Cateau-Cambrésis, który kończył wojny włoskie, ale nie oznaczał zaprzestania kroków wojennych wobec królestwa Neapolu.
W odpowiedzi Hiszpania podjęła kontrofensywę w Pikardii, co zakończyło się z klęską konetabla de Montmorency w bitwie pod Saint-Quentin.