W tej sytuacji król Henryk II skierował Franciszka de Guise, który przygotowywał armię do wkroczenia do Włoch, na północ, do Pikardii.
Stojąc wobec możliwości lądowania angielskiego korpusu interwencyjnego, król Henryk postanowił zaatakować Calais i odebrać Anglikom jednocześnie Compiègne, Montreuil-sur-Mer i Boulogne-sur-Mer. W tej sytuacji francuski dowódca w Pikardii ruszył w stronę Calais.
Oblężenie Brak naturalnych linii obronnych powodował, że Anglicy w Calais musieli polegać wyłącznie na fortyfikacjach, które nie były w najlepszym stanie.
W niedzielę 1 stycznia 1558 roku awangarda armii francuskiej zajęła Sangatte, Fréthun i Nielles. 2 stycznia zdobyty został fort Risban. Następnego dnia artyleria zaczęła ostrzał fortu Nieulay. 7 stycznia dowódca załogi Calais, Thomas Wentworth, wobec braku skutecznej obrony przed ostrzałem i rozpoczynającymi się atakami piechoty, postanowił poddać miasto Francuzom. Po kilku dniach skapitulowały również angielskie załogi Guines i Hames. Na koniec, 23 stycznia, król Henryk wjechał uroczyście do miasta.