W swej analizie zatytułowanej O obronie ziem od prawego brzegu Łaby po Niemen z 22 maja 1817 roku argumentował, iż ziemie nad Wartą i Notecią niezbędne są dla zapewnienia połączeń i wewnętrznej spoistości pozostałych prowincji państwa pruskiego, a wobec tego nader istotne jest posiadanie takiego umocnionego miejsca nad Wartą, które tę rzekę zablokuje utrudniając wtargnięcie nieprzyjacielowi, zaś Poznań spełnia wszelkie wymagania w tym zakresie, co zakłada jego przekształcenie w solidną twierdzę. Taki status Poznania, poza korzystnym położeniem strategicznym pomiędzy Głogowem i Toruniem, może też wywrzeć korzystny wpływ na nastroje w Wielkim Księstwie Poznańskim na gruncie idei, iż Prusy absolutnie nie zrezygnują z tej prowincji, która w przeciwnym razie mogłaby się stać przyczyną zadrażnień pomiędzy Prusami i RosjąPrzemysław Matusik, Historia Poznania, tom II, s. 80-81..
Jak wyjaśnia Przemysław Matusik, Grolmanowi zapewne chodziło nie tyle o możliwość wybuchu polskiego buntu w Poznańskiem, co bardziej o groźbę wciągnięcia przez Polaków Rosji w konflikt mający na celu przyłączenie Poznańskiego do Królestwa Polskiego – zwłaszcza wobec faktu, iż spora część polskich elit w Poznańskiem wciąż traktowała przynależność do państwa Hohenzollernów jako stan przejściowyPrzemysław Matusik, dz. cyt., s.