81..
W 1819 roku Grolman zrezygnował ze swej zasadniczej funkcji wskutek braku zgody na planowaną reformę Landwehry. W 1823 projekt budowy Twierdzy Poznań uzupełnił o lewobrzeżny pas umocnień otaczających miasto. Ostateczny projekt tej twierdzy, zatwierdzony w 1827, wykonał jednak Johann Brese (uzupełniając go m.in. o Fort Winiary),
Po powrocie do służby w 1825 Grolman mianowany został dowódcą 9 dywizji w Głogowie, awansując zarazem do stopnia generała porucznika. Podczas powstania listopadowego, po śmierci feldmarszałka Gneisenau wskutek epidemii cholery, Grolman dowodził pogranicznymi wojskami pruskimi, zapewniając rozbrojenie oddziałów polskich wycofujących się do Prus pod naporem rosyjskim. Końcową służbę publiczną pełnił w Wielkopolsce jako dowódca V Korpusu, a praktycznie jako administrator cywilny Wielkiego Księstwa Poznańskiego, który forsował rozszerzenie wpływów niemieckich"Z nadsyłanych licznych memoriałów o germanizacji na pierwszym miejscu postawić należy: Uwagi o Wielkim Księstwie Poznańskim z 25 marca 1832 r., których autorem był gen. Karl von Grolman." (Franciszek Paprocki, Wielkie Księstwo Poznańskie w okresie rządów Flotwella, dz. cyt., s. 91).