W 1832 został mianowany tymczasowym dowódcą V Korpusu Armii w Poznaniu, co ostatecznie potwierdzono rozkazem z 1835Przemysław Matusik, Historia Poznania, dz. cyt., s. 84.. 6 października 1835 car Mikołaj I nadał mu Order św. Aleksandra Newskiego, a 10 lipca 1838 dodatkowo przyznano mu diamentowe insygnia. W 1837 awansowany został do rangi generała piechoty. Od 1840 roku, na rozkaz króla pruskiego, powołany został do komisji specjalnej ds. ufortyfikowania Królewca, w skład której weszli też generałowie von Krauseneck i von Aster.
Zmarł 15 września 1843 w Poznaniu, gdzie spędził znaczną część swego życia. Jego dwaj synowie również byli generałami armii pruskiej.
Von Grolman był patronem: 18 pruskiego pułku piechoty Bastionu III Grolman, wchodzącego w skład tzw. twierdzy poligonalnej Twierdzy PoznańPrzemysław Matusik, Historia Poznania, dz. cyt., s. 85. Bastionu Grolman wchodzącego w skład fortyfikacji poligonalnych Twierdzy Królewiec (poza tym, nazwisko generała zawarte było w nazwach dwóch odcinków umocnień, tj. Oberer Front Grolman oraz Unterer Front Grolman, co należałoby przetłumaczyć dosłownie: Dolny i Górny Odcinek Grolman) Fortu VIII Grolman wchodzącego w skład tzw.