W centralnej części szyi znajdowały się koszary z izbami dla żołnierzy, wartownią, stanowiskiem telegrafu, lazaretem, kuchnią z zapleczem magazynowym i piekarnią. Znajdują się tam także studnie, latryny, klatki schodowe (część koszarowa jest dwukondygancyjna).
Przebudowy
Niewielkie przebudowy, w celu optymalnego wykorzystania obiektu, wykonano w 1885. W latach 1887–ok. 1889 fort wzmocniono, a na skrzydłach dobudowano sześciostanowiskowe baterie (ze schronami i windami amunicyjnymi). Po 1892 roku na czołowych remizach umieszczono dwa stanowiska obserwacyjne piechoty W.T.90.
Około 1914 dokonano nieznacznych modernizacji, wybudowano mały schron jednoizbowy na stoku drogi krytej przeciwskarpy, zamurowano część otworów, zamontowano stalowe płyty w strzelnicach, część wejść przebudowano na labiryntowe. Zmodernizowana została instalacja elektryczna (reflektory w kaponierach). Na skraju prawej baterii wybudowano dwa schrony 3- oraz 2-izbowe.
Wiosną 1944 fosa została zadaszona. Pozyskaną kubaturę wykorzystano jako magazyn części dla samolotów Focke-Wulf.