Zawarte w roślinie glukozynolany występują w ilościach nie różniących się istotnie od spotykanych u innych przedstawicieli rodziny kapustowatych (krzyżowych) powszechnie spożywanych jako warzywa. Sposoby przyrządzania Do spożycia nadają się młode pędy poddane etiolacji. Ogonki liściowe i łodygi po umyciu gotuje się na parze lub w wodzie zwykle po uprzednim związaniu w pęczki. Gotowane zbyt długo twardnieją i tracą walory smakowe. Pędy podawane są podobnie jak szparagi, a młode liście jak szpinak. Młode pędy spożywane mogą być także na surowo. Blanszowanie przed podaniem zmniejsza gorycz, obecną w starszych liściach.
Uprawa thumb|Mięsiste ogonki liściowe spożywane jako warzywo Wymagania Szczególna pozycja, jaką modrak zajmował wśród warzyw, wiązała się ze szczególnym traktowaniem i w efekcie roślina zyskała błędną opinię wymagającej troskliwej opieki. Najlepiej rośnie na przepuszczalnej, żyznej i lekkiej glebie o pH obojętnym. Odpowiedni dobór i przygotowanie gleby na stanowisku jest o tyle istotne, że modrak może być uprawiany w tym samym miejscu przez co najmniej 5–7 lat. Przy przygotowywaniu podłoża warto je zasilić nawozem naturalnym. Modrak wymaga stanowiska słonecznego lub co najwyżej półcienistego. Jest rośliną mrozoodporną (korzenie przemarzają przy temperaturze –15 °C), nie szkodzi mu też ekspozycja na silne wiatry. Najlepiej rośnie w klimacie dość chłodnym i morskim.