Roślina jadalna Historia Modrak wykorzystywany i uprawiany jako warzywo był już w starożytnym Rzymie i Grecji (pisał o nim Pliniusz Starszy). Rzymscy żeglarze zabierali ze sobą w podróż marynowane pędy modraka, dzięki czemu chronieni byli przed szkorbutem. Od XVII wieku był bardzo ceniony w Europie, uważano go za arystokratę wśród warzyw i panowała powszechna moda na jego uprawę w ogrodach wyższych warstw społecznych. W połowie XIX wieku na Wyspach Brytyjskich uprawiany był praktycznie już w każdym ogrodzie. Uprawiany był także w Stanach Zjednoczonych i w ZSRR. Ze względu na tolerancję zasolenia roślina uważana jest za jedno z warzyw przyszłości, zwłaszcza w przypadku coraz częstszego zalewania wodami słonymi terenów nadmorskich w wyniku podnoszenia się poziomu mórz i oceanów. W końcu XX wieku jako zapomniane już wówczas warzywo modrak był promowany i wprowadzany ponownie do upraw w Wielkiej Brytanii i w północnej Francji. Walory kulinarne Etiolowane pędy modraka mają delikatny orzechowy smak i kruchą, chrupką konsystencję. W smaku przypominają szparagi lub kalafior. Walorem odżywczym jest bogata zawartość witaminy C i składników mineralnych.