Na Karaibach Duńczycy pojawili się w 1666, gdy zajęli francuską wyspę Saint Thomas. Do 1733 Duńska Kompania Zachodnioindyjska zakupiła od Francji jeszcze sąsiednie wyspy, a w 1754 odsprzedała je królowi Fryderykowi V. W styczniu 1917 całe terytorium sprzedano Stanom Zjednoczonym Ameryki. Od tego czasu pozostają ich terytorium zależnym jako Wyspy Dziewicze Stanów Zjednoczonych.

Duńskie Złote Wybrzeże Na terenie Afryki, Duńczycy interesowali się jedynie tzw. Złotym Wybrzeżem, które obecnie jest częścią Ghany. Wzdłuż linii brzegowej wybudowano pomiędzy latami 60. XVII w. a 1787 kilka faktorii i fortów, które stały się podstawą . Mimo znacznych zysków z niewolnictwa (handel z Karaibami), duńskie osadnictwo nie rozwinęło się jednak w Afryce, a w początku XIX w. koloniści musieli walczyć z buntami ludu Aszanti. W wyniku krwawych walk faktorie porzucono, a forty ostatecznie sprzedano w 1850 Wielkiej Brytanii.

Uwagi

Bibliografia John C. F. Gray, Tranquebar: A guide to the coins of Danish India, circa 1620 to 1845, Lawrence 1974; Uno B. Jensen, Danish East India: trade coins and the coins of Tranquebar, Brovst 1997; Arnold W. Lawrence, Trade castles and forts of West Africa, London 1963; Valdemar Westergaard, The Danish West Indies Under Company Rule 1671-1754 (with a upplementary chapter, 1755-1917), New York 2009.

Kategoria:Imperia kolonialne