Historia Zalążkiem wojsk inżynieryjnych w Polsce były doraźnie organizowane w średniowieczu grupy do wykonywania przesiek, sypania grobli oraz budowania grodów, dróg i mostów. Instytucjonalnie rozwijane były za panowania Stefana Batorego. Powołano wtedy formację, która stanowiła kadrę instruktorską dla improwizowanych oddziałów technicznych. W drugiej połowie XVIII w. uchwała sejmowa z 1775 powołała do życia korpus inżynieryjny. W okresie reform Sejmu Czteroletniego utworzono korpus inżynierów koronnych i korpus inżynierów litewskich. W wojsku Księstwa Warszawskiego utworzono batalion saperów oraz korpus inżynierów. Podobne struktury występowały w okresie Królestwa Polskiego. W okresie I wojny światowej w oddziałach polskich walczących po obu stronach walczących koalicji formowane były kolejne pododdziały saperskie. Przy I Brygadzie Legionów Polskich powstała kompania saperów, a w armii gen. Hallera przy każdej dywizji organizowano batalion saperów.