Od jesieni 1954 roku podjął pracę w Instytucie Geografii PAN w Zakładzie Klimatologii na stanowisku st. asystenta, a po uzyskaniu (w maju 1965 roku) stopnia naukowego doktora nauk przyrodniczych, od października 1965 roku na stanowisku adiunkta. W okresie swej pracy w Instytucie zajmował się głównie zagadnieniami badania klimatu lokalnego oraz regionalizacją środowiska w aspekcie wymiany energii między atmosferą i podłożem. Wielokrotnie przebywał służbowo za granicą, uczestnicząc w długoterminowych szkoleniach, ekspedycjach, konferencjach i zjazdach naukowych. W roku 1965 zakwalifikowany został do załogi jachtu s/y Śmiały, na którym miał odbyć rejs naukowo-badawczy wokół Ameryki Południowej. Niestety, z powodów zdrowotnych musiał zrezygnować z wyprawy już po pierwszym etapie w Wielkiej Brytanii. W okresie od marca 1968 roku do lutego 1972 roku sprawował kierownictwo Działu Planowania i Współpracy Naukowej z Zagranicą w ww. Instytucie. Od czerwca 1983 roku do grudnia 1987 roku pracował w Instytucie Kształtowania Środowiska na stanowisku adiunkta. W grudniu 1985 roku otrzymał nominację na kierownika Zakładu Przyrodniczych Podstaw Planowania Przestrzennego w tym Instytucie.