Malarz zabiera go do ogrodu, gdzie nagle zjawia się para młodych ludzi, uwikłana w sprzeczkę. Nicpoń rozpoznaje pokojówkę z zamku, gdzie mieszkała jego „najpiękniejsza dama”. Wręcza mu ona kartkę, na której widnieje zaproszenie na spotkanie z młodą hrabiną. Udaje się on więc pośpiesznie w wyznaczone miejsce i dostrzega tam postać w płaszczu malarza, którego niedawno poznał. Z wielkim krzykiem rzuca się on w jej kierunku, jednak w ostatniej chwili potyka się o kwiaty i upada na ziemię. Gdy spogląda na osobę w białym stroju, rozpoznaje pokojówkę.
„Piękna, dostojna dama”, z którą ten miał się spotkać przybywa na umówione spotkanie. Nicpoń jednak zamiast Aurelii widzi „dużą, korpulentną kobietę, rzucającą mu dziwne spojrzenia”. Rozczarowany bohater udaje się więc w drogę powrotną do Niemiec. Będąc w podróży spotyka trzech studentów z Pragi. Jeden z nich oznajmia, że jego kuzyn jest klucznikiem w zamku niedaleko Wiednia. Z rozmów między towarzyszami nicpoń dowiaduje się, że na dworze jest wyprawiane wesele, przez co natychmiast nasuwa mu się na myśl „jego piękna dama”.