Podobnie zaprezentował się w kolejnym sezonie. Dwa miejsca w pierwszej dziesiątce zawodów dały mu 15. pozycję w klasyfikacji końcowej. W lutym 1988 roku wystartował na Igrzyskach Olimpijskich w Calgary. Indywidualnie zaprezentował się słabo, po skokach zajmował 15. miejsce, lecz w biegu spadł na 28. pozycję. W zawodach drużynowych wraz z Müllerem i Schwarzem wywalczył złoty medal. Zwyciężyli w skokach i z przewagą 16 sekund nad Austriakami przystąpili do biegu. Na mecie ich przewaga nad reprezentantami Austrii wzrosła do ponad pół minuty, lecz drugie miejsce zajęli Szwajcarzy, którzy stracili do zwycięzców stracili tylko 3,4 sekundy. Austriakom przypadło ostatecznie trzecie miejsce. Igrzyska w Calgary były pierwszymi, na których rozegrano zawody drużynowe w kombinacji norweskiej i tym samym reprezentanci RFN zostali pierwszymi w historii mistrzami olimpijskimi w tej konkurencji.