thumb|150px|Pomnik Ludwik Starszego na dawnym bulwarze Siegesallee w Berlinie, dzieło Ernsta Hertera odsłonięte 7 listopada 1899 Kataster Nowomarchijski Ludwika Starszego – rejestr wsi leżących na obszarze Nowej Marchii, sporządzony dla celów podatkowych w 1337 r. na polecenie margrabiego Ludwika Starszego.
Geneza Po śmierci margrabiego Waldemara w 1319 r. Marchia Brandenburska popadła w długi okres zamętu. W latach 1319-23 faktyczną władzę w Nowej Marchii uzyskał książę wołogojski Warcisław IV, lecz po nadaniu w 1323 r. przez króla Ludwika Bawarskiego całej Marchii Brandenburskiej swojemu 7-letniemu wówczas synowi Ludwikowi, Nowa Marchia stała się areną trwających jeszcze kilka lat walk o jej przejęcie przez Wittelsbachów. Straciwszy prawne podstawy panowania w Nowej Marchii, książęta zachodniopomorscy weszli do obozu politycznego papieża Jana XXII, przeciwnika Wittelsbachów. Szybkie postępy jakie czynili Wittelsbachowie w latach 1324 i 1325 w odzyskiwaniu poszczególnych ziem Nowej Marchii doprowadziły do porozumienia pomiędzy książętami pomorskimi Warcisławem IV, Ottonem I i Barnimem III a królem polskim Władysławem Łokietkiem (układ nasielski z 18 czerwca 1325 r.), mającego na celu likwidację i rozbiór Nowej Marchii - ziemie na zachód od Drawy miały przypaść Pomorzu, na wschód od tej rzeki zaś Polsce.