Iwan Łytwynczuk, ps. Dubowyj (; ur. 1917 w Dermaniu lub Biskupiczach Ruskich, zm. 1952 w rejonie horochowskim) – dowódca okręgu wojskowego Ukraińskiej Powstańczej Armii (UPA), członek Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (OUN), zbrodniarz wojenny, major. Możliwie, że był jednym z organizatorów i inicjatorów rzezi wołyńskiej, uznanej za ludobójstwo. Jego oddziały jako pierwsze na Wołyniu przystąpiły do eksterminacji Polaków.

Życiorys Urodził się w roku 1917 w Dermaniu na WołyniuВ. Заведнюк, Литвинчук Іван, s. 368. w rodzinie duchownego prawosławnego (według innych badaczy w Biskupicach Ruskich).

Studiował w prawosławnym seminarium duchownym w Krzemieńcu. W latach 1937–1939 był więziony przez władze polskie za działalność podziemną w OUNWładysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945, Warszawa 2000, s. 1031, przypis 24..

W roku 1943 był organizatorem oddziałów UPA na północno-wschodnim Wołyniu oraz dowódcą Okręgu Wojskowego (WO) UPA „Zahrawa”.