Każda z postaci umieszczona jest pod baldachimem o skomplikowanej kombinacji motywów architektonicznych typowych dla późnogotyckiej snycerki; splecione arkady, smukłe fiale z kwiatonami, część z nich jest powyginana co nadaje plastycznego dynamizmu. Po bokach przy obramieniu znajdują się dwie figury przedstawiające Świętych Męczenników Szczepana i Wawrzyńca.
Skrzydła boczne zdobią po dwa płaskorzeźbione sceny z życia św. Marii. Po lewej Zwiastowanie Marii i Pokłon Trzech Króli po prawej stronie Boże Narodzenie i Zaśnięcie Marii Panny. Zwieńczenie ołtarza tworzy kompilacja motywów architektonicznych o dynamicznej formie. Są to łuki arkadowe w formie oślego grzbietu, i przede wszystkim siedem wieżyczek, w tym trzy główne wieńczące środek i skrajne boki korpusu. Wewnątrz znajdują się pełnoplastyczne figury Marii z Dzieciątkiem, oraz święte Barbara i Katarzyna. Powyżej zaś św. Agnieszka i popiersia dwóch proroków.
Integralną częścią, choć oderwaną od struktury retabulum są dwie stojące na służkach pod baldachimami pełnoplastyczne figury świętych Floriana i Jerzego.