niekonwencjonalne, działania uniwersalistyczne, wiedza naukowa, wysoki poziom skolaryzacji, wysokie kompetencje symboliczne, dominacja sfery profanum w kulturze. Cechy polityczne: władza świecka, władza legalna, szeroki udział społeczeństwa w sprawowaniu władzy, pluralizm instytucji politycznych, brak tendencji endogamicznych elit politycznych. Cechy techniczno-ekonomiczne: nieautarkiczność, skomplikowane technologie, złożony podział pracy, gospodarka wysokotowarowa, wysoki wskaźnik produkcji, przemysły innowacyjne i wyspecjalizowane usługi, dominacja korporacji międzynarodowych.
Nowoczesna struktura społeczna Społeczeństwa nowoczesne charakteryzują się odmienną strukturą społeczną od społeczeństw tradycyjnych. Społeczeństwa nowoczesne to społeczeństwa w których wykształcił się zaawansowany podział pracy, a sytuację jednostek w coraz większym stopniu określa ich miejsce w tym podziale i ich pozycja rynkowa. Praca staje się podstawową działalnością określającą sytuację człowieka (jego umiejętności, dostęp do dóbr, wzory konsumpcji). Wytwarza się strukturą zawodową społeczeństwa i podział na klasy społeczne (w przeciwieństwie do społeczeństw przednowoczesnych, dzielących się np.