W roku 1932 wyjechał do Belgradu, gdzie pracował jako trzeci sekretarz poselstwa albańskiego w Jugosławii. W 1933 powrócił do Albanii na swoje poprzednie stanowisko. W 1935 ponownie wyjechał z kraju obejmując funkcję drugiego sekretarza w albańskim konsulacie generalnym w Aleksandrii. Placówka w Aleksandrii została jednak zlikwidowana, a Luarasi został przeniesiony do Genewy, gdzie w 1936 objął stanowisko sekretarza albańskiego przedstawicielstwa przy Lidze Narodów. W latach 1938–1939 pełnił równolegle funkcję sekretarza w poselstwie albańskim w Berlinie. Swoją misję dyplomatyczną zakończył w kwietniu 1939, po agresji włoskiej na Albanię.
Wrócił do kraju w sierpniu 1939 i rozpoczął pracę w kontrolowanej przez Włochów administracji albańskiej. Po przyłączeniu Kosowa do Albanii, w 1942 został mianowany dyrektorem biura studiów i analiz w Ministerstwie Ziem Przyłączonych (alb. Ministria së Tokave te Liruara). W styczniu 1943 był członkiem komisji śledczej badającej zbrodnie czetników na ludności albańskiej zamieszkującej pogranicze Kosowa i Czarnogóry.