Alvin Cullum York (ur. 13 grudnia 1887 w Pall Mall w stanie Tennessee, zm. 2 września 1964 w Nashville) – żołnierz Armii Stanów Zjednoczonych, bohater I wojny światowej. Odznaczony Medalem Honoru Kongresu za atak na niemieckie pozycje 8 października 1918, podczas którego uciszył 32 karabiny maszynowe, zabił 28 niemieckich żołnierzy i wziął do niewoli 132. Akcja miała miejsce podczas ofensywy Moza-Argonny, która była częścią ofensywy granicznej wojsk Ententy, zaplanowanej przez marszałka Ferdinanda Focha, mającej na celu przełamanie linii Hindenburga i zmuszenie wojsk niemieckich do kapitulacji.
Alvin York urodził się w Pall Mall, w stanie Tennessee, jako trzecie z jedenastu dzieci Mary Elizabeth Brooks i Williama Yorka. Rodzina Yorków była pochodzenia angielsko-irlandzkiego, w ich żyłach płynęła też krew indiańskich plemion Czoktawów i Czirokezów.
Yorkowie mieszkali w rejonie Indian Creek w hrabstwie Fentress. Rodzina była uboga, głowa rodziny, William York, dorabiał jako kowal. Poza kowalstwem ojciec wraz synami zajmowali się uprawą ziemi na własne potrzeby, zaś matka własnoręcznie szyła ubrania dla rodziny.