Od marca 1938, po aneksji Austrii (Anschluss), w oficjalnym nazewnictwie państwowym (m.in. w Dzienniku Ustaw RzeszyVerordnung über außerordentliche Rundfunkmaßnahmen vom 1. September 1939 (niem.)) i propagandzie zaczęła pojawiać się nazwa Rzesza Wielkoniemiecka (niem. Großdeutsches Reich), która stała się obowiązkowa w oficjalnych dokumentach na mocy okólnika szefa Kancelarii Rzeszy Hansa Lammersa z 26 czerwca 1943Reichsarbeitsblatt 1943 Teil I Nr. 23 S. 413.png; potocznie używano także nazwy Wielkie Niemcy (niem. Großdeutschland). Nazwa ta służyła odróżnieniu rozrastającego się terytorium państwa od uznanych międzynarodowo granic Niemiec z 1937. Obejmowała ona, poza obszarem właściwej Rzeszy Niemieckiej, tzw. Starej Rzeszy (Altreich), również jednostronnie anektowane i nieuznane na arenie międzynarodowej tereny: Austrię, Kraj Sudetów, Protektorat Czech i Moraw, Luksemburg oraz tereny większości Polski (terytorium Rzeczypospolitej Polskiej anektowane przez III Rzeszę i Generalne Gubernatorstwo), części Jugosławii (północna Słowenia), Belgii (Eupen i Malmedy) i Francji (Alzacja i Lotaryngia). Po agresji niemieckiej na ZSRR do Wielkich Niemiec włączono też okolice Białegostoku i Grodna oraz Galicję Wschodnią, która weszła w skład GG (dystrykt Galicja).