Ustalenia te zakwestionował jako pierwszy Grzegorz Bębnik, którego zdaniem publikację Sonderfahndungsbuch Polen należy datować na koniec 1939 roku. Zdaniem tego i innych autorów wskazują na to następujące przesłanki: stosowanie w księdze niemieckiej nazwy Gdyni – Gotenhafen, która została wprowadzona decyzją Adolfa Hitlera dopiero 19 września 1939 roku. adnotacje pojawiające się przy niektórych nazwiskach figurujących na liście; na przykład dopisek informujący, że „Stephan Drohomirecki” został zwolniony 16 października 1939 roku we Lwowie czy data 10 listopada 1939 roku widniejąca przy nazwisku „Stanislaus Drewniak”. umieszczenie w księdze nazwisk jedenastu mieszkańców wielkopolskiej wsi Dobrzyca, poszukiwanych w związku z wystąpieniem przeciwko miejscowym volksdeutschom, do którego doszło 6 września 1939 roku. umieszczenie w księdze nazwisk więźniów kryminalnych i politycznych, którzy we wrześniu 1939 roku zostali zwolnieni z Wronek, Rawicza i innych polskich zakładów karnych.
Istotnych informacji na temat okoliczności powstania Sonderfahndungsbuch Polen dostarcza także notatka z narady, która odbyła się 23 października 1939 roku w Urzędzie IV Reichssicherheitshauptamt.