Geneza Sonderfahndungsbuch Polen Sonderfahndungsbuch Polen (dosłownie „Nadzwyczajna księga poszukiwawcza – Polska”, zazwyczaj tłumaczone jako „Specjalna księga gończa dla Polski”) została wydana przez Urząd Policji Kryminalnej Rzeszy w Berlinie (Reichskriminalpolizeiamt). Nazwa Sonderfahndungsbuch Polen nawiązywała do cyklicznych publikacji tego urzędu, znanych jako Deutsches Fahndungsbuch, które zawierały wykazy przestępców poszukiwanych ze względu na ciążące na nich zarzuty natury kryminalnej lub politycznej. Prawdopodobnie doświadczenia Reichskriminalpolizeiamt w sporządzaniu tego typu wykazów spowodowały, iż to właśnie temu urzędowi powierzono zadanie opracowania „Specjalnej księgi gończej dla Polski”.
W polskiej literaturze przedmiotu przez lata pokutowało przekonanie, że Sonderfahndungsbuch Polen została sporządzona jeszcze przed wybuchem wojny i to nią dysponowały Einsatzgruppen, które 1 września 1939 roku w ślad za armiami Wehrmachtu wkroczyły do Polski. Ponadto w polskich publikacjach wielokrotnie pojawiała się błędna liczba około 60 tys. nazwisk, które rzekomo miała zawierać Sonderfahndungsbuch Polen.