Część kwantowa Algorytm znajdowania okresu funkcji bazuje na zdolności komputera kwantowego do jednoczesnych obliczeń na wielu stanach. Obliczamy wartość funkcji jednocześnie dla wszystkich wartości uzyskując superpozycję wszystkich wartości.
Fizyka kwantowa nie umożliwia nam jednak bezpośredniego odczytania tych informacji. Każdy pomiar niszczy superpozycję, pozwalając nam odczytać tylko jedną z wartości. Zamiast odczytywać te wartości, dokonujemy transformacji Fouriera – która zamienia wartości funkcji na wartości jej okresów. Późniejszy odczyt daje z dużym prawdopodobieństwem wartość bliską jakiemuś okresowi funkcji.
Do wykonania kwantowego algorytmu niezbędna jest kwantowa implementacja trzech operacji: Stworzenia superpozycji stanów. Można tego łatwo dokonać aplikując bramki Hadamarda do wszystkich kubitów w rejestrze. Funkcji jako funkcji kwantowej. Używany do tego jest algorytm szybkiego potęgowania, w wersji modulo Należy zauważyć, że ten krok jest najtrudniejszy w implementacji, i wymaga dodatkowych kubitów i największej ilości kwantowych bramek logicznych. Odwrotnej kwantowej transformacji Fouriera. Używając kontrolowanych bramek obrotu i bramek Hadamarda, Shor zaprojektował układ, który realizuje to przy użyciu bramek.