petit [pəti] lub [p'ti]Forma krótsza występuje najczęściej w wyrazach złożonych lub mowie potocznej – mały, roulement [ʀulmɑ̃] – obrót, attachement [ataʃmɑ̃] – przywiązanie e – [e] lub [ɛ] przed podwojoną spółgłoską[e] przed podwojoną spółgłoską np. „c”, „f”, „r” itd.: effet [e.fε] – skutek, Cebbala [sebala] – miasto w Tunezji, terrasse [teʀas] – taras; ale przed podwojonym „r” czasem obowiązuje wymowa [ε], np. terre [tεʀ] – ziemia, a nawet mogą wystąpić obie wymowy: terrible [tεʀibl], [teʀibl; przed podwojonym „t” zawsze [ɛ], np. muette [mɥεt] lub [myεt] – niema (przymiotnik). Według: Kazimierz Kupisz, Bolesław Kielski, Podręczny Słownik Francusko-Polski, Wiedza Powszechna, 1971, wyd II, s. XX é – [e], zawsze wymawiane, np. allée [ale] – aleja, orienté [ɔʀjɑ̃te] – skierowany, parlé [paʀle] – mówiony è – [ɛ], zawsze wymawiane, np. photosphère [fotosfɛʀ] – fotosfera, accès [aksε] – dostęp ê – [ɛ], np. gêne [ʒɛn] – żenada ë – [ɛ], np. Noël [noɛl] – (Boże Narodzenie) eau – [o], np. beau [bo] – piękny ei, eî – [ɛ], np. neige [nεːʒ] – śniegW sylabie nieakcentowanej, jeśli w sylabie akcentowanej występuje „e”, „i” „u” [y] eil – [ɛj], np. soleil [sɔlεj] – słońce eim, ein – [ɛ̃], np. Reims [ʀɛ̃s], peintre [pɛ̃ːtʀ] – malarz em, en – [ɑ̃], np. temps [tɑ̃] – czas, entendre [ɑ̃tɑ̃ːdʀ] – słyszeć en – [ɛ̃], np.