Powieść „Nedjma” zostaje opublikowana w 1956 roku. Podczas wojny o wyzwolenie Kateb Yacine, dręczony przez Dyrekcję Nadzoru Terytorium (z franc. Direction de la Surveillance du Territoire), poznał smak długiej tułaczki. W 1962 roku po pobycie w Kairze, Kateb Yacine pojawił się w Algierii (tuż po obchodach Święta Niepodległości). Ponowił wtedy współpracę z dziennikiem „Alger republicain”. W latach 1963–1967 odbył liczne podróże do Moskwy, Niemiec i Francji, podczas gdy jego dzieło pt. „Dzika kobieta” (La femme sauvage) napisane między rokiem 1954-1959, wystawiane było w Paryżu. Inne znane jego dzieła to: „Przodkowie zdwajają surowość” (Les Ancetres rredoublent de ferocite) z 1967 r., „Pył inteligencji” z 1968 r. Z kolei w 1964 r. w „Alger republicain” opublikowano 6 tekstów „O naszych braciach Indianach”. W „Młodej Afryce” opowiada o swoim spotkaniu z Jeanem Paulem Sartrem, w tym samym okresie jego matka znalazła się w szpitalu psychiatrycznym w Al- Bulajda. W 1967 roku wyjechał do Wietnamu, porzucił całkowicie formę pisania sentymentalnego (romantycznego) i napisał „Człowiek i skandal z kauczukiem” (L’homme aux sandalies de caoutchouc). Sztukę tę opublikowano, wystawiono i przetłumaczono na język arabski w 1970 roku. Tego samego roku osiedlił się na dłużej w Algierii i zaprzestał tworzenia w języku francuskim.