Po egzaminie maturalnym został nauczycielem. Do wybuchu II wojny światowej pracował jako nauczyciel w polskich szkołach w Karwinie oraz Darkowie. Jako młody nauczycieli podharcmistrz założył drużynę harcerską i działał w komendzie HPC (Harcerstwo Polskie w Czechosłowacji). Redagował dział harcerski w dwutygodniku „Ogniwo” oraz przewodniczył Chórowi Macierzy Szkolnej w Darkowie. Za działalność w HPC otrzymał w roku 1939 Srebrny Krzyż Zasługi.
W 1955 roku opracował wraz z Hildą Badurową Elementarze polskie dla szkół polonijnych, elementarny podręcznik do nauki języka polskiego wydany w Pradze w Czechosłowacji na potrzeby mniejszości polskiejElementarze polskie dla szkół polonijnych, Hilda Badurowa, Józef Ondrusz, Praha: Státni Pedagogické Nakldatelstvi, 1955.
W 1972 r. obronił w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu pracę doktorską pt. „Proza ludowa Śląska Cieszyńskiego w latach 1845 - 1970” i otrzymał tytuł doktora nauk humanistycznych.