South Persia Rifles (pers. Polis-e jonub-e Irān) – formacja wojskowa złożona z Brytyjczyków i Irańczyków działająca w Iranie w latach 1916–1921
Z powodu rozszerzających się w Iranie niemieckich wpływów po wybuchu I wojny światowej Brytyjczycy wysłali na pocz. 1916 r. do Bandar-e Abbas w południowym Iranie misję wojskową na czele z brygadierem generałem Percym Sykesem. W jej skład wchodziła pewna liczba brytyjskich oficerów i podoficerów oraz kompania złożona z hinduskich żołnierzy. W marcu tego roku rozpoczęła ona rekrutację spośród pro-brytyjskich plemion. Było to związane z faktem, że południowa część Iranu – zgodnie z brytyjsko-rosyjską konwencją z 1907 r. – znajdowała się pod wpływami Wielkiej Brytanii. Jesienią została sformowana formacja wojskowa nazwana South Persia Rifles (w oficjalnej korespondencji występowała nazwa South Persian Rifles). Nastąpiło to na podstawie umowy zawartej przez Brytyjczyków i Rosjan z irańskim premierem w sierpniu 1916 r. Do grudnia tego roku oddziały formacji rozmieszczono w Szirazie, Kermanie i Bandar-Abbas. Liczyły one ok. 3,3 tys. żołnierzy piechoty i ok. 450 kawalerii oraz kilka dział. Administracyjnie formacja była podporządkowana brytyjskiej administracji Indii, zaś kontrolę sprawowało nad nią ministerstwo spraw zagranicznych za pośrednictwem brytyjskiego wysłannika w Teheranie.