nèamh (niebo).
Spółgłoski W języku gaelickim spółgłoski również dzielą się na „szerokie” (historycznie welaryzowane) i „wąskie” (palatalizowane). W gaelickiem pisowni spółgłoska, lub zbitka spółgłosek, może znajdować się jedynie w otoczeniu liter oznaczających samogłoski z odpowiadającej jej grupy. Np. w wyrazie litreachadh zbitka tr jest w otoczeniu dwóch liter oznaczających samogłoski wąskie, zaś ch dwóch liter oznaczających samogłoski szerokie. W języku szkockim reguła ta nazywa się caol ri caol agus leathann ri leathann („wąskie z wąskimi i szerokie z szerokimi”). Jest to tylko reguła ortograficzna i często zdarza się, że obok siebie występują dwie lub trzy litery samogłoskowe, z których czyta się tylko jedną. Nieczytane litery samogłoskowe świadczą jednak o typie spółgłoski przy której stoją.
W szkockim gaelickim spółgłoski zwarte są domyślnie bezdźwięczne, litery b, d, g reprezentują bezprzydechowe spółgłoski lenis , , , podczas gdy litery p, t, c oznaczają spółgłoski fortis z przydechem , , na początku słowa i preaspirowane [], [], [] w wygłosie sylaby akcentowanej (siła preaspiracji zależy od dialektu), np.