Sawa PetrowiczW literaturze występuje również wersja Petrović (L. Podhorodecki, Jugosławia, s. 189; T. Wasilewski, Historia Jugosławii, s. 223) z plemienia NjegušiTakże Njegoš (L. Podhorodecki, Jugosławia, s. 162), w wersji spolszczonej Niegosz (J. Skowronek w Historia Słowian południowych i zachodnich, s. 256) (czarnog.: Сава Петровић Његош, Sava Petrović-Njegoš; ur. 18 stycznia 1702, zm. 9 marca 1782) – prawosławny biskup Cetynii, w latach 1735–1782 władyka Czarnogóry.
Życiorys Sawa był bratankiem władyki Cetynii Daniły Petrowicza, jeszcze za życia władyki wyznaczonym przez niego na następcę. W 1719 r. metropolita karłowicki Mojżesz wyświęcił Sawę na władykę Cetynii. W 1735 r. po śmierci Daniły objął stolicę metropolitalną w Cetynii, nie posiadał jednak energii swego poprzednika. W polityce zewnętrznej ulegał wpływom Wenecji, choć podtrzymywał też tradycyjne już związki z Rosją. W 1742 r. wyruszył do Rosji i otrzymał od carycy Elżbiety zaległe subsydium pieniężne dla Czarnogóry wraz z obietnicą jego stałego wypłacania. W kraju, pod jego nieobecność, objął rządy inny bratanek Daniły Wasyl Petrowicz. W 1750 r. został wyświęcony w Belgradzie przez patriarchę Arseniusza IV na władykę. Wasyl zmarł w Petersburgu, podczas trzeciej swojej bytności w Rosji, 21 marca 1766 r.