Po śmierci Wasyla została zerwana zależność metropolii cetyńskiej od biskupa Peći. Została ona podporządkowana bezpośrednio patriarsze Konstantynopola, co niewątpliwie podniosło prestiż władyki Sawy.
W Czarnogórze pod słabymi rządami Sawy i Wasyla doszło tymczasem do anarchii wewnętrznej. Plemiona prowadziły walki między sobą a zbrojne czety najeżdżały sąsiednie ziemie. Sawa ponownie objął władzę, utracił ją jednak już w 1767 r. na rzecz Szczepana Małego, z pochodzenia Słowianina, awanturnika podającego się za zamordowanego z rozkazu carycy Katarzyny II cara Piotra III. Szczepan objął rządy w Czarnogórze przy pomocy kilku naczelników plemiennych i grupy mnichów, jako car Rosji. Początkowo nawet Sawa uwierzył, że jest ocalałym carem Piotrem III. Jednak już w 1768 r. Sawa wystąpił przeciw samozwańcowi publikując list ambasadora rosyjskiego w Konstantynopolu. Został pokonany i na krótko uwięziony. W walce z władyką wspomógł Szczepana patriarcha serbski z Peći. Samozwańczy car w krótkim czasie ukrócił anarchię siłą łamiąc stosowanie krwawej zemsty.