Przez rok 1997 prowadził kolejne rywalizacje z Goldustem i debiutującym wtedy Kane’em, jednak jego status gwiazdy został zredukowany do poziomu jobbera. W październiku 1998 pojawił się w swojej ostatniej walce nagranej dla programu Sunday Night Heat, gdzie przegrał walkę z Edge’emSunday Night Heat October 11, 1998, pwew.net, [dostęp 2021-09-05]..
Dalsza kariera, pośmiertne uhonorowania (1998 – 2017; 2022) Po opuszczeniu WWF Vader powrócił do japońskiej All Japan Pro Wrestling. Wraz ze swoim dawnym rywalem – Stanem Hansenem utworzył tag team i wziął udział w turnieju World’s Strongest Tag Determination League w 1998. Vader i Hansen doszli do finału tego turnieju jednak ostatnią, finałową walkę przegrali na rzecz drużyny Kenta Kobashi i Jun Akiyama. W marcu 1999 pokonał Akirę Taue o zwakowany tytuł Triple Crown Heavyweight ChampionshipVADER REJUVENATED IN JAPAN, slamwrestling.net, [dostęp 2021-09-02].. W tym samym roku wygrał turniej Champion Carnival. Tytuł Triple Crown stracił 2 maja 1999, a następnie ponownie go zdobył pod koniec października 1999. Następnie rozpoczął przerwę od występów powracając w 2000 do nowo utworzonej federacji Pro Wrestling Noah, gdzie był pierwszym zdobywcą (wraz z 2 Cold Scorpio) tytułu GHC Tag Team Championship w 2001 (strona zarchiwizowana), noah.puroresufan.com. [dostęp 2021-09-02]..