Focke-Wulf Ta 400 – niezrealizowany projekt niemieckiego bombowca dalekiego zasięgu opracowanego w wytwórni Focke-Wulf Flugzeugbau GmbH. W projekcie wykorzystane zostały rezultaty wcześniejszych prac nad samolotem pasażerskim Focke-Wulf Fw 300.
Historia Geneza Po zajęciu Francji w 1940 roku przez hitlerowskie wojska, grupa inżynierów Focke-Wulf udała się do wytwórni SNCASO (Société nationale des constructions aéronautiques du sud-ouest). Podjęto tam pracę nad nowym samolotem pasażerskim dalekiego zasięgu w oparciu o konstrukcję maszyny Focke-Wulf Fw 200. Owocem dwuletnich prac był samolot oznaczony jako Focke-Wulf Fw 300. Był to czterosilnikowy dolnopłat napędzany rzędowymi silnikami DB 603. Dzięki ciśnieniowej kabinie i dużemu zapasowi paliwa wynoszącemu 19 600 kg maszyna miała przewozić około 40 pasażerów na trasie Berlin – Nowy Jork. Jej obliczeniowy zasięg wynosił 7000 km, który miała pokonać z prędkością 430 km/h. Jednak w obliczu przedłużającej się II wojny światowej, Ministerstwo Lotnictwa Rzeszy (Reichsluftfahrtministerium) nie było zainteresowane rozwijaniem cywilnej konstrukcji. Osiągi samolotu były natomiast na tyle obiecujące, że zlecono Focke-Wulfowi opracowanie bombowca dalekiego zasięgu przeznaczonego do atakowania celów na wschodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych (tzw.