41., sprowadzające się do turniejów poetyckich, których zwycięzcy, uwieńczeni laurem odbywali uroczyste przejazdy ulicami Wiecznego Miasta. W latach 1735–1739 miejscem zebrań arkadów był ogród o nazwie Bosco Parrasio na wzgórzu Janiculum w Rzymie. Z inicjatywy papieża Klemensa XI począwszy od 1702 powierzony zostaje im obowiązek organizowania na Kapitolu uroczystości zwanych „triumfami Sztuk Pięknych”. Okazją do tego były nagrody przyznawane młodym artystom przez Akademię św. Łukasza w ramach tzw. Konkursów Klementyńskich (Concorsi Clementini). Dochodzi wówczas do zacieśnienia więzów pomiędzy „Arkadią” a Akademią św. Łukasza – uczelnią kształcącą architektów, rzeźbiarzy i malarzy, której adepci niejednokrotnie stają się członkami „Arkadii”. Zjawisko to sprzyja przepływowi idei, przyczyniając się do szybkiej ekspansji neoklasycyzmu w literaturze i sztukach pięknychLiliana Barroero, L’Accademia di San Luca e l’Arcadia: da Maratti a Benefial, [w:] Aequa Potestas. Le arti in gara a Roma nel Settecento, katalog wystawy w Accademia di San Luca w Rzymie, wrzesień-październik 2000, s. 11-13;