Społeczność ta dzisiaj już praktycznie nie istnieje. Po przybyciu Żydów sefardyjskich część Romaniotów zasymilowała się z nimi, porzucając język jewanik. Duże straty zadał tej społeczności holokaust. Większość Romaniotów zginęła w czasie II wojny światowej. Grecja znajdowała się pod okupacją sił państw Osi, przez co zamieszkujący ją Żydzi również objęci byli planem „Ostatecznego Rozwiązania“ – wywożono ich do obozów zagłady i koncentracyjnych w Europie Środkowej. Ci, którzy przetrwali II wojnę światową, migrowali do Stanów Zjednoczonych, Europy Zachodniej i Izraela. Dziś Grecję zamieszkuje około 4 500 – 6 000 Żydów. Są oni potomkami zarówno Sefardyjczyków, jak i Romaniotów, ale praktycznie nie mówią już w jewaniku.
Historia Najwcześniejsze źródła wspominające o Żydach na terytorium Grecji pochodzą z III w. p.n.e. Odnalezione zostały w Oropos, małym przybrzeżnym miasteczku między Atenami a Beocją. Pojawia się w nich wzmianka o „Moschosie, synu Żyda Moschiona”. Prawdopodobnie obydwaj wymienieni w źródle mężczyźni byli niewolnikami.
O Żydach mieszkających w Grecji wspominają Dzieje Apostolskie w rozdziale 20. Wymieniają one też niektóre miasta, w których św. Paweł stykał się mieszkającymi tam Żydami: Tesaloniki (Dz 17), Korynt (Dz 18) czy Efez (Dz 18;