Utwór utrzymał się nieprzerwanie na afiszu przez 300 wieczorów. W 1910 roku został wystawiony w Berlinie i Warszawie, w 1911 roku w Theâtre de Veaudeville w Paryżu, w 1912 roku w londyńskim Daly’s Theatre i w tym samym roku w Nowym Jorku w Amsterdam Theatre. Na premierze londyńskiej obecny był król Jerzy V wraz z małżonką. Po przedstawieniu Lehàr został zaproszony do loży królewskiej, gdzie wysłuchał od brytyjskiego władcy niezwykle sympatycznych komplementów. Utwór był grany w Londynie przez 13 miesięcy (od 12 maja 1911 roku do 1 czerwca 1912). Operetka przeszła liczne przeróbki i adaptacje, jej ostateczna wersja pochodzi z berlińskiego wznowienia w 1937 roku.
Komentarz Hrabia Luksemburg był drugim po Wesołej wdówce wielkim sukcesem Lehàra. Przez kilkadziesiąt lat stanowił żelazny punkt programu teatrów muzycznych. Przesycone erotyką i beztroską, pogodną atmosferą Paryża początku XX wieku libretto Lehàr ozdobił muzyką głównie w rytmie na 3/4.