Scrivener zwrócił uwagę na różnice zachodzące pomiędzy oboma rękopisami. Kodeks Synajski stosuje Kanony Euzebiusza, podczas gdy Kodeks Watykański posługuje się starszym systemem dzielenia ewangelicznego tekstu. Kodeks Watykański sporządzony został w formacie po pięć kart w jednym foliale, natomiast Synajski – po 8. Wskazał też na trudności w pogodzeniu obu kodeksów z opisem Euzebiusza, gdyż jego zdaniem miały one po trzy lub cztery folios w jednym foliale (Scrivener powołał się na łaciński przekład Valesiusa). Tekst Euzebiusza jest przy tym zbyt niejasny, by szukać w nim oparcia dla wątpliwych hipotez.
Westcott i Hort powołali się na listę ksiąg świętych sporządzoną przez Euzebiusza kilka lat wcześniej, a zamieszczoną przezeń w „Historii Kościelnej” (III księga, 25). Trudno jest dopatrzyć się zgodności między tą listą a zawartością jakiegokolwiek rękopisu zachowanego do naszych czasów. Prawdopodobnie więc żadna z 50 kopii Biblii sporządzonych przez Euzebiusza nie przetrwała. Caspar René Gregory uważał, że Kodeks Watykański i Synajski powstały w Cezarei i mogły należeć do owych 50 rękopisów Biblii sporządzonych na polecenie Konstantyna.