W czasach kryzysów politycznych zdarzało się jednak, że parlament zbierał się po odbyciu łoża sprawiedliwości, by zaprotestować przeciwko rejestracji i ogłosić jej nieważność. Niekiedy sędziowie uciekali się także do taktyki spowalniania rejestracji, która przeciągała się przez wiele miesięcy, a nawet lat po procedurze łoża sprawiedliwości.
Funkcje administracyjne i nadzorcze Parlamenty brały udział w egzekucji wyroków, utrzymywaniu porządku (funkcje policji), lokalnej administracji. Parlament paryski sprawował nadzór nad Uniwersytetem Paryskim i w Orleanie.
Od 1332 parlamenty (początkowo parlament paryski) zaczęły podporządkowywać sobie francuską inkwizycję. W drugiej połowie XV wieku parlament paryski był już sądem nadrzędnym w stosunku do inkwizycji i mógł ingerować w jej działalność, także jako sąd drugiej instancji. Współpraca parlamentu paryskiego z wydziałem teologicznym Sorbony zapewniała mu kompetentne kadry do prowadzenia spraw o herezję. W 1525 za zgodą papieża Klemensa VII utworzona została specjalna komisja do zwalczania herezji w ramach parlamentu paryskiego.