Wśród zabitych było kilku szkockich oficerów; źródła wymieniają nazwiska Davida Murraya, Jacoba Murraya i George’a Michella. Około siedemdziesięciu Szkotów szukało schronienia za murami Wesenborga; ostatni zapis historyczny informuje, że zostali zabrani do MoskwyFischer, s.65Fischer cytuje również raport Rüssowa, zgodnie z którym uciekinierów było 700: Fischer, s.65.
Skutki były łatwe do przewidzenia: De la Gardie odstąpił od oblężenia; armia wróciła do Rewla z końcem marca 1574Peterson, s.93.
Rezultaty Na skutek tych wydarzeń Jan III odebrał Tottowi naczelne dowodzenie w Inflantach, a na jego miejsce wyznaczył De la Gardiego. Co ważniejsze, król postanowił nie organizować w przyszłości ekspedycji opierających się w znacznej mierze na najemnikach. Nakazał też przeprowadzenie drobiazgowego śledztwa w związku z incydentem pod murami Wesenborga, co doprowadziło do kilku procesów sądowych w roku 1574 w Rewlu. Iwan Groźny utrzymał swój stan posiadania aż do serii bitew pod Kiesią, które odmieniły losy wojny.