Drugą pasją Stanisława Gabryela była turystyka i krajoznawstwo. Był jednym z członków założycieli w Gorlicach Oddziału Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. Jego działalność szła w dwóch kierunkach: organizowanie rajdów i zlotów oraz prowadzenie akcji szkoleniowej. Propagował zdobywanie odznak i uprawnień turystycznych. Był inicjatorem oznakowania głównego szlaku turystycznego, biegnącego przez całe Karpaty i połączenia jego części wschodniej i zachodniej przez nie objęty dotychczas tym znakowaniem pas Beskidu Niskiego. Starał się, by szlaki wytyczane przez niego dostarczały turystom jak najwięcej wrażeń. Szczególną troskę wykazywał o pozostawione bez opieki obiekty ludowej kultury łemkowskiej.
O głębokim zainteresowaniu Gabryela problematyką opieki nad zabytkami świadczy fakt, że zaraz po wojnie wspólnie z żoną Marią zainicjowali ratowanie kościoła w Sękowej, cennego zabytku drewnianego budownictwa gotyckiego. Maria Rużycka-Gabryel była autorką drzeworytu „Stary kościółek w Sękowej”, którego odbitki sprzedawano wówczas wśród gorlickiej inteligencji, a dochód przeznaczono na konserwację kościoła. Obecnie obiekt ten jest wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.