Edukacja i działalność naukowa Ludmiła rozpoczęła edukację w szkole w Starobinie. W 1965 roku, po przeprowadzce do Mińska, kontynuowała naukę w stołecznej szkole nr 42, uważanej za elitarną. Dobrze malowała i rysowała, dlatego rozważała podjęcie studiów na wydziale architektury. Ostatecznie jednak zdecydowała się na ekonomię polityczną na Wydziale Politologii Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego im. Włodzimierza Lenina (BUP), gdzie ukończyła studia w 1975 roku, uzyskując wykształcenie ekonomistki, wykładowczyni ekonomii politycznej. W latach 1975–1977 zrobiła aspiranturę w specjalności „ekonomia polityczna socjalizmu”. W tym czasie, według jej późniejszych wypowiedzi, bardzo szybko zrozumiała, że taka nauka nie istnieje, ale takie były zasady gry i trzeba było je przyjąć. Odbyła także staż na Węgrzech. W 1980 roku w Mińsku uzyskała stopień kandydatki nauk ekonomicznych (odpowiednik polskiego stopnia doktora). Temat jej dysertacji kandydackiej brzmiał: Uspołecznienie pracy jako czynnik doskonalenia struktury socjalistycznego kolektywu produkcyjnego. Pracowała jako wykładowczyni, docentka Katedry Nauk Ekonomicznych BUP.