Od stycznia 1921 wykładowca, instruktor i dyrektor nauk Szkoły Strzelania Artylerii w Toruniu w stopniu kapitana. Był pierwszym wykładowcą tej szkoły, który współpracował wówczas z francuskimi oficerami. W grudniu 1924 został przydzielony z Obozu Szkolnego Artylerii do Szefostwa Artylerii i Uzbrojenia Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu na stanowisko referenta. 1924–1925 delegowany do Francji skończył tam wyższe studia artyleryjskie. W kwietniu 1928 został przeniesiony z 7 Okręgowego Szefostwa Artylerii i Uzbrojenia do 30 pułku artylerii polowej we Włodawie na stanowisku dowódcy I dywizjonu. W marcu 1930 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza. W styczniu 1931 został przeniesiony do 10 pułku artylerii ciężkiej w Przemyślu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 14 grudnia 1931 został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 roku i 3. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W listopadzie 1934 został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu na stanowisko dyrektora nauk Szkoła Strzelań Artylerii. Od 1938 był rejonowym inspektorem koni w Mołodecznie.