We wrześniu 1944 zgłosił się do służby w Wojsku Polskim, przyjęty w stopniu pułkownika. Wyznaczono go na zastępcę dowódcy artylerii 2. Armii Wojska Polskiego. Uchwałą KRN z 30 grudnia 1944 otrzymał stopień generała brygady ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1945. 8 kwietnia 1945 zdał stanowisko zastępcy dowódcy artylerii 2. Armii WP, potem krótko był komendantem Oficerskiej Szkoły Artylerii w Chełmie. W czerwcu 1945 objął stanowisko dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego. W okresie 15 września – 15 listopada 1945 był szefem Polskiej Misji Wojskowej w Moskwie. Następnie zdemobilizowany i przeniesiony w stan nieczynny.
Od maja 1947 był intendentem szpitala Ubezpieczalni Społecznej w Łodzi. W czerwcu 1948 napisał do Ministerstwa Obrony Narodowej prośbę o powołanie go do czynnej służby wojskowej, a w sierpniu 1949 dwukrotnie prośbę o przeniesienie w stan spoczynku. Rozkazem personalnym MON z 19 sierpnia 1949 uznano, że z dniem 31 sierpnia 1949 został przeniesiony w stan spoczynku.