Największa bitwa między Wisłą a Wartą 27 października 1944 roku 74. pp AK kwaterował w rejonie wsi Krzepin, Zagórcze. Por. Florian Budniak dowodził wtedy 2. Kompanią „Buk”, liczącą 198 ludzi, pełniąc jednocześnie funkcję zastępcy dowódcy batalionu „Las”. „Ubezpieczaliśmy wówczas północny odcinek zgrupowania, a placówki poszczególnych kompanii baonu zamykały drogi na miejscowości Wałkonowy Górne, Zakrzew, Włoszczowa i Bebelno” – relacjonował porucznik „Andrzej”. Wczesnym rankiem, 28 października 1944 r. Niemcy zaatakowali batalion „Las”. Na pierwszy ogień poszła placówka kompanii „Buk”. Natychmiastowe wsparcie przez pluton por. Czesława Skowrońskiego „Kreta” i ppor. Teofila Baryły „Upartego” spowodowało odwrót nieprzyjaciela. Tymczasem zaatakowane przez Niemców placówki wystawione przez kompanie „Cedr” i „Akacja” w zachodniej części Krzepina musiały się wycofać w głąb lasu. Oddział Niemców zaczął silnym ogniem ostrzeliwać Krzepin, a szczególnie oddział osłony dowództwa. Dzięki zorganizowanej obronie Niemcy przerwali atak, ale wcześniej ranny w ramię został por. Florian Budniak. 28 października do Kossowa przybyły dwie kompanie Wermachtu, nacierały od strony Chlewic na najsilniej obsadzony odcinek kompanii „Buk”, która zdobyła wcześniej najwięcej broni.