Po parogodzinnej walce nieprzyjaciel się wycofał. Kolejny dzień starć znów przyniósł Niemcom dotkliwe straty. Jednakże i nasze oddziały walczące bez odpoczynku już trzeci dzień znajdowały się w ciężkim położeniu. Wtedy mjr „Roztoka” – dowódca 74 pp AK podjął decyzję o rozczłonkowaniu pułku, by łatwiej oderwać się od nieprzyjaciela. Z powodu kontuzji nogi kpt „Marcin” przekazał dowództwo baonu „Las” por. F. Budniakowi – „Andrzejowi”. Tak wspomina tamten czas: „Zdawałem sobie sprawę, że trzeba będzie stoczyć walkę z nierozpoznanymi siłami nieprzyjaciela, więc dla zmniejszenia lub uniknięcia własnych strat postanowiłem zastosować podstęp.” Dzięki temu udało się przeskoczyć niebezpieczny odcinek zanim Niemcy zrozumieli, co się stało. Oddział przekroczył Pilicę i dotarł nad ranem do obozowiska leśnego. W łącznym bilansie pięciodniowych walk straty własne 74. pp wyniosły siedmiu poległych i dziesięciu rannych. Straty niemieckie ponad stu rannych i zabitych, 99 wziętych do niewoli. Dokładny opis tej bitwy został przetłumaczony na język angielski i znalazł się w materiałach szkoleniowych w Wyższej Szkole Wojskowej West Point oraz w 82.